Μπορώ να κλαίω καρδιά μου
γι'αυτά που λέγαμε και δεν έζησες κοντά μου
Έφυγες κάποτε απ'την αγκαλιά μου
και δεν έχουν νόημα πια τα φιλιά μου
Μνήμες μείνανε μέσα στην καρδιά μου
και χαρακώνουνε τα όνειρα μου
Μία ανάμνηση στου νου την άκρη
και η κάθε μέρα μου πίκρα γεμάτη
Για σένα που έφυγες το μεσημέρι
πλάι μου έδυσε κάθε άλλο ταίρι
Μα, βλέπω έρχεσαι δίπλα να κάτσεις
όποτε όμορφα θες να περάσεις
Όπως το νιώθαμε τότε οι δυό μας
πριν πάγος έρθει και ο χωρισμός μας...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου